Przez 48 godzin przed badaniem nie należy spożywać napojów ani pokarmów
zawierających kofeinę. Wskazane jest odstawienie niektórych leków - beta-blokerów,
antagonistów wapnia oraz długo działających nitratów, jednak należy
to skonsultować z lekarzem kardiologiem i kierującym na badanie. W
dniu badania należy być na czczo i przynieść ze sobą mleko, seki
topione i czekladę oraz wygodne buty i ubranie, jeśli wykonana ma być
także próba wysiłkowa (bieg na bieżni).
Zasada badania
Badanie polega na pomiarze aktywności znacznika znajdującej się w sercu
w kolejnych fazach cyklu pracy serca, kontrolowanych dzięki sprzężeniu
z aparaturą do EKG. Procesem zbierania danych kieruje tzw. bramka fizjologiczna,
którą jest zapis EKG: wystąpienie w zapisie załamka R uruchamia rejestrację
sekwencji obrazów scyntygraficznych. Badający ustala ile obrazów ma być
zarejestrowane pomiędzy dwoma sąsiednimi załamkami R (zaleca się 16 obrazów/cykl).
Ponieważ liczba zliczeń zebrana podczas jednego cyklu jest niewystarczająca
dla uzyskania wiarygodnego obrazu pracy serca, następuje sumowanie obrazów
otrzymanych z rejestracji kilkudziesięciu cyklów dla każdego położenia
gammakamery. W trakcie badania gammakmera przemieszcza się wokół klatki
piersiowej pacjenta o 180 stopni wykonując kolejne projekcje (co 5 stopni),
pozwalające następnie odtworzyć trójwymiarowy obraz serca i jego dowolne
przekroje tomograficzne.
Wynikiem badania przekroje tomograficzne obrazujące stopień ukrwienia
sćian mięśnia sercowego oraz krzywe zmian aktywności w rzucie serca, na
podstawie których oszacować można frakcję wyrzutową lewej komory - jeden
z najważniejszych parametrów określających czynność komory serca.
Przebieg badania
Badanie jest jedno lub dwudniowe. W pierwszym dniu badania wykonywana
jest próba wysiłkowa (chyba, że nie jest ona zalecana przez lekarza kierującego
- wówczas wykonywane jest tylko badanie spoczynkowe). W zależności od
wyniku badania wysiłkowego - lekarz w naszym zakładzie decyduje o koniczności
przeprowadzenia badania spoczynkowego.
Na szczycie wysiłku na bieżni podawany jest pacjentowi dożylnie (przez
założony uprzednio wenflon) znacznik promieniotwórczy. Następnie pacjent
czeka około 40 minut, podczas których powinien spożyć przyniesione ze
sobą śniadanie składające się z serków topionych, mleka i czekolady -
ma to na celu usunięcie znacznika z jelit i wątroby pacjenta, by umożliwić
lepsze zobrazowanie mięśnia sercowego. Zaleca się też, aby w tym czasie
pacjent spacerował.
Jeżeli stan pacjenta lub współistniejące inne schorzenia wykluczają możliwość
wykonania próby wysiłkowej, zastępuje się ją testem farmakologicznym z
użyciem dopaminy, dobutaminy, adenozyny lub dipirydamolu.
Następnie przeprowadzane jest właściwe badanie - pacjent zostaje ułożony
na łóżku pod gammakamerą, która rejestruje obraz mięśnia sercowego powoli
obracając się o 180 stopni wokół jego klatki piersiowej, co trwa około
15 minut.
Przykładowe wyniki
Analiza obrazów scyntygraficznych polega na ocenie równomierności
gromadzenia znacznika w obrębie mięśnia sercowego. Komputerowa obróbka
wyników badań pozwala otrzymać obraz przekrojów ściany mięśnia sercowego
lewej komory i ocenić stopień jej ukrwienia oraz stworzyć trójwymiarowe
rekonstrukcje. Interpretacja obrazów trójwymiarowych jest stosunkowo trudna
i wymaga bardzo dobrej znajomści anatomicznej budowy serca oraz możliwych
artefaktów. Dokładniejszą analizę umożliwia prezentacja scyntygramów w
postaci tzw. "byczego oka". Jest to mapka rozkładu znacznika
utworzona na podstawie kolejnych przekrojów poprzecznych - ma więc ona
kształt koła wypełnionego koncentrycznymi pierścieniamim. reprezentującymi
przekroje: od koniuszkowego w środku do przydpodstawnego na obwodzie.
Dzięki połączeniu tego badania z rejestracją sygnału EKG
stworzyć można rekonstrukcje czterowymiarowe - uwzględniające zależność
od czasu i pozwalające na ocenę zaburzeń przepływu krwi w mięśniu sercowym
(jak w zwykłym badaniu perfuzyjnym) ale dodatkowo dające możliwość oceny
ruchomości ścian serca oraz frakcji wyrzutowej. Przy pomocy odpowiedniego
oprogramowania można porównywać zarysy wewnętrzenj ściany lewej komory
w czasie kolejnych faz cyklu pracy serca i ocenić jego objętość oraz jej
zmiany.