5 WOJSKOWY SZPITAL KLINICZNY
OZNACZANIE WYCHWYTU JODU PRZEZ TARCZYCĘ
Wskazania do wykonania badania
- nadczynność lub niedoczynność tarczycy (obecnie rzadko - częściej testy in vitro)
- określenie wychwytu jodu dla zaplanowania wielkości dawki terapeutycznej przed leczeniem radiojodem
- potrzeba wykonania testów: hamowania czynności tarczycy (poprzez podawanie trójjodotyroniny), stymulacji tarczycy (podając hormon tyreotropowy TSH)
Zasada badania
Badanie opiera się na założeniu, że stopień wychwytu jodu jest odzwierciedleniem stanu czynnościowego tarczycy. Polega ono na oznaczeniu ilości 131-I jodu pochłoniętego przez tarczycę w określonym czasie w porównaniu z podaną doustnie ilością początkową.
Stosowany znacznik
Badanie wykonuje się przy użyciu jodu 131-I - aktywność pojedynczej kapsułki wynosi 4 MBq.
Sposób przygotowania pacjenta
Zaleca się wykonywanie badania na czczo. Konieczne jest odstawienie niektórych leków blokujących wychwyt jodu - jednak należy to skonsultować z lekarzem prowadzącym i kierującym na badanie.
Przebieg badania
Badanie jodem jest dwudniowe - w pierwszym dniu pacjent zażywa kapsułkę z odpowiednią dawką jodu (uprzednio zmierzoną). W drugim dniu (po 24 h) dokonuje się pomiaru aktywności jadu zgromadzonego w tarczycy.
Przykładowe wyniki
Prawidłowy
U ludzi zdrowych po 24 godzinach od podania wychwyt jodu wynosi 30-55%.
Patologiczny
W stanach niedoczynności tarczycy wychwyt po 24 godzinach wynosi 5-20% natomiast w stanach nadczynności tarczycy osiąga wartości do 90% podanej dawki. W przypadku nadczynności tarczycy zwiększona jest też szybkość przemiany jodu i najwyższy poziom znacznika obserwuje się pomiędzy 6 a 12 godziną badania. Po 24 godzinach odczyt może już mieścić się w granicach normy.
Powrót