Wskazania do wykonania badania

Zasada badania

Znaczniki używane w tym typie badań wychwytywane są aktywnie przez hepatocyty wątroby i wydzielane są wraz z żółcią do przewodu pokarmowego. Na obrazie scyntygraficznym widoczne jest gromadzenie znacznika w miąższu wątroby, jego zbieranie w woreczku żółciowym a następnie uwolnienie do jelit.

Stosowany znacznik

W naszej pracowni w badaniu tym używa się pochodnej kwasu iminodwuoctowego o komercyjnej nazwie HEPIDA, znakowanej technetem 99m-Tc. Aktywność preparatu wynosi 80-180 MBq.

Sposób przygotowania pacjenta

Pacjent powinien być na czczo.

Przebieg badania

Akwizycję obrazów rozpoczyna się bezpośrednio po dożylnym podaniu znacznika rejestrując przez pół godziny 30 obrazów. Następnie wykonuje się obrazy statyczne w różnych odstępach czasowych w zależności od otrzymanego wyniku (w niektórych przypadkach wykonuje się nawet obrazowanie po 24 h). W ten sposób rejestruje się trzy fazy badania:

Przykładowe wyniki

Prawidłowy

Spadek radioaktywności we krwi jest szybki - jego półokres to 4-6 minut. Najwyższe gromadzenie znacznika w rzucie wątroby występuje pomiędzy 15 a 30 minutą od jego iniekcji. Równocześnie znacznik stopniowo wydzielany jest do dróg żółciowych - uwidaczniają się przewody wątrobowe, pęcherzyk żółciowy i przewód żółciowy wspólny. Znacznik zaczyna pojawiać się w jelitach już w 10 minucie badania.

Po 2-3 godzinach nie obserwuje się już aktywności w rzucie wątroby i jedynie niewielką aktywność w pęcherzyku żółciowym. Po 24 godzinach od iniekcji nie stwierdza się już aktywności w rzucie pęcherzyka żółciowego - obserwuje się ją w obrębie jelita grubego.

Patologiczny

Wydłużenie czasu po którym znacznik pojawia się w drogach żółciowych świadczy o uszkodzeniu wątroby natomiast jeśli wydłużony jest czas przejścia znacznika do jelit, to sugeruje to uszkodzenie dróg żółciowych.